چرا جزایر سه گانه مهم هستند ؟

چرا جزایر سه گانه مهم هستند ؟


ایران‌ حاکمیت‌ ۵٠درصدی‌ یکی‌ از مهمترین‌ تنگه‌های‌ بین‌المللی‌ یعنی‌ تنگه‌ هرمز را داراست‌ که‌ نبض خلیج‌ فارس‌ را در دست‌ دارد. جزایر سه‌گانه‌ تنب‌ بزرگ‌ ، کوچک‌ و ابوموسی‌ سه‌ جزیره‌ از شش‌ جزیره‌ ایرانی‌ هستند که‌ به‌ جزایر قوسی‌ مشهور هستند. اهمیت‌ این‌ جزایر به خاطر موقعیت‌ نظامی‌شان‌ است‌ که‌ به‌ عنوان‌ دژ دفاعی‌ تنگه‌ هرمز قلمداد می‌شوند.حاکمیت‌ شمالی‌ تنگه‌ هرمز از آن‌ ایران‌ و حاکمیت‌ جنوبی‌ از آن‌ کشور عمان‌ است‌...
به گزارش دیدبان، جزایر سه گانه اهمیت خاصی در دفاع از ایران دارند و به لحاظ نظامی فوق العاده مهم و دارای موقعیت ویژه تدافعی هستند، البته نباید این اصل را نادیده گرفت که با دقت و تامل در جغرافیای طبیعی خلیج فارس درمی یابیم که قدر و ارزش نظامی جزایر سه گانه فقط برای ایران مهم است، نه برای سایر کشورها، از جمله دول حاشیه جنوبی خلیج فارس، چرا که «ایران به تعدادی جزایر برخوردار از موقعیت ممتاز در تنگه هرمز در دهانه خلیج فارس حاکمیت دارد. از آن میان شش جزیره که زنجیره قوسی دفاعی ایران را تشکیل می دهند اهمیت بیشتری دارند. این جزایر عبارتنداز؛ هرمز، لارک، قشم، هنگام، تنب بزرگ و ابوموسی که در فاصله هایی نسبتا کوتاه از یکدیگر قرار دارند. یک منحنی فرضی که این جزایر را به یکدیگر وصل نماید، به درک برتری استراتژیک ایران در کنترل امنیت تنگه [هرمز] کمک بیشتری می کند.

از نظر جغرافیایی اصولاخلیج فارس، یک دریای عمیق نیست و جالب آن که عمیق ترین قسمت آن نیز که جهت کشتیرانی و به ویژه حمل ونقل کشتی های بزرگ مناسب می باشد، تقریبا در محدوده متعلق به ایران واقع شده است. «درخصوص کشتیرانی در خلیج فارس و اهمیت جزایر ابوموسی و تنب بزرگ و کوچک در این میان باید اشاره کرد که به علت عمق کم آب در تمام نقاط تنگه هرمز که از راس مسندم تا بندرعباس امتداد دارد، کشتی های بزرگ قادر به عبور نبوده و مجبور هستند از ناحیه محدودی که معادل پانزده کیلومتر است و عمق آب جهت عبور آنها کافی است، حرکت نمایند. 

در قسمت شمال این معبر، جزایر ایرانی قشم، هرمز و لارک قرار دارند. علاوه براین، در ابتدای این راه عبور، کشتی های بزرگ جنگی و نفت کش ها مجبور هستند از کنار جزایر ایرانی تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی و... عبور کنند.
با این وجود باید مهمترین دلیل اهمیت جزایر سه گانه را در مباحث نظامی جست وجو کرد. این دو جزیره (تنب بزرگ و کوچک) به همراه ابوموسی بخشی از سیستم دفاعی و حفاظتی تنگه هرمز و کرانه های جنوبی کشور را تشکیل می دهند و به علاوه موقعیت جغرافیایی آنها در عمق آب های خلیج فارس و همچنین در داخل دو کریدور رفت و برگشت طرح تفکیک تردد بین المللی کشتی ها، آنها را از اهمیت استراتژیک خاصی برخوردار نموده است. 

تنب‌ بزرگ‌
این‌ جزیره‌ با وسعت‌ حدود ١١ کیلومتر مربع‌ در جنوب‌ جزیره‌ قشم‌ واقع‌ شده‌ که‌ از جنوب‌ به‌ جزیره‌ ابوموسی‌ از شرق‌ به‌ عمان‌ و از غرب‌ به‌ تنب‌ کوچک‌ ختم‌ می‌شود. فاصله‌ این‌ جزیره‌ تا قشم‌ ٣١ تا تنب‌ کوچک‌ ١٢ تا ابوموسی‌ ۵٠ و تا جزیره‌ الحمرائدر راس‌ الخیمه‌ ٨٢ کیلومتر است‌. 

تنب‌ کوچک‌
این‌ جزیره‌ با مساحت‌ ٢ تا ٢\۵ کیلومتر در جنوب‌ بندر لنگه‌ و در غرب‌ تنب‌ بزرگ‌ واقع‌ شده‌ است‌. فاصله‌ این‌ جزیره‌ تا بندر لنگه‌ ۵٠ کیلومتر تا راس‌ الخیمه‌ ٩٢ کیلومتر و تا تنب‌ بزرگ‌ حدود ١٣ کیلومتر است‌.

تنگه‌ هرمز
طول‌ این‌ تنگه‌ در امتداد خط‌ عمود منصف‌ ١٨٧ و براساس‌ تعریف‌ کنونی‌ ٣١٠ کیلومتر بوده‌ و عمق‌ آن‌ در مجاورت‌ ساحل‌ ایران‌ ٣۶ متر و در مجاورت‌ ساحل‌ عمان‌ ١۴۴ متر است‌. هلالی‌ شکل‌ بوده‌ ،قسمت‌ برجسته‌ آن‌ به‌ طرف‌ ایران‌ و قسمت‌ فرو رفته‌ آن‌ به‌ سوی‌ عمان‌ است‌،بنابراین‌ در تنگه‌ بیشترین‌ ساحل‌ را به‌ خود اختصاص‌ داده‌ است‌. 
کنترل‌ این‌ تنگه‌ براقتصاد و انرژی‌ ، رفت‌ و آمد و حمل‌ ونقل‌ نیروی‌ نظامی‌ در خلیج‌ فارس‌ آن‌ را به‌ صورت‌ یک‌ نقطه‌ فشار و کنترل‌ درآورده‌ است‌.


موضوعات مرتبط:
برچسب‌ها: جزایر ایرانی
[ دوشنبه ۱۳٩۱/٢/۱۱ ] [ ٩:۳٧ ‎ق.ظ ] [ خادم الشهدا ]